غزل شمارهٔ 861

شاعر: رومی

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: انکرد

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
لطفی نماند کان صنم خوش لقا نکرد
1
لطفی نماند کان صنم خوش لقا نکرد
ما را چه جرم اگر کرمش با شما نکرد

There was no grace left which that fair idol did not perform; what fault is it of ours, if he acted not generously towards you?

2
تشنیع می‌زنی که جفا کرد آن نگار
خوبی که دید در دو جهان کو جفا نکرد

You are upbraiding because that beauty was cruel; whoever saw a lovely one in both worlds who acted not cruelly?

3
عشقش شکر بس است اگر او شکر نداد
حسنش همه وفاست اگر او وفا نکرد

His love is sugar enough, even if he gave not sugar; his beauty is all fidelity, even if he was not faithful.

4
بنمای خانه‌ای که از او نیست پرچراغ
بنمای صفه‌ای که رخش پرصفا نکرد

Show me a house that is not filled with lamps of him; show me a portico which his cheek has not filled with brightness.

5
این چشم و آن چراغ دو نورند هر یکی
چون آن به هم رسید کسیشان جدا نکرد

This eye and that lamp are two lights, each one on its own; when the two met, none made parting between them.

6
چون روح در نظاره فنا گشت این بگفت
نظاره جمال خدا جز خدا نکرد

When the spirit became lost in contemplation, it said this: “None has contemplated the beauty of God but God.”

7
هر یک از این مثال بیانست و مغلطه است
حق جز ز رشک نام رخش والضحی نکرد

Each one of these similitudes is at once an exposition and an error; only out of jealousy God named His Face, By the Forenoon.

8
خورشیدروی مفخر تبریز شمس دین
بر فانیی نتافت که آن را بقا نکرد

The sun of the face of Shams al-D¯ın, Pride of Tabriz, never shone on aught transient but it made it eternal.

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور