غزل شمارهٔ 1320
Toggle stanza 1اندرآ با ما نشان ده راستک
11
اندرآ با ما نشان ده راستک
ماجرا را در میان نه راستک
22
چون کمانی با من آخر پیش آ
همچو تیری کید از زه راستک
33
ای فضولی سو به سو چندین مجه
ور جهی باری برون جه راستک
44
ده خدایی نیست جز تو هیچ کس
کو بگوید حال این ده راستک
55
چون تو آدینه نخواهی آمدن
وعده مان ده روز شنبه راستک
66
در دروغ و مکر ذوقی هست لیک
آن نمیارزد همان به راستک
77
گر بدیدی شمس تبریزی بگو
یک نشان با کهترین که راستک