غزل شمارهٔ 1533
شاعر: رومی
Toggle stanza 1بیا امروز ما مهمان میریم
11
بیا امروز ما مهمان میریم
بیا تا پیش میر خود بمیریم
22
ز مرگ ما جهانی زنده گردد
ازیرا ما نه قربان حقیریم
33
به مرغی جبرئیلی را ببندیم
به جانی ما جهانی را بگیریم
44
سبو بدهیم و دریایی ستانیم
چرا ما از چنین سودی نفیریم
55
غلام ماست ازرق پوش گردون
غلام خویشتن را چون اسیریم
66
چو ما شیریم و شیر شیر خوردیم
چرا چون یوز مفتون پنیریم
77
خمش کن نیست حاجت وانمودن
به پیش تیر باشی گرچه تیریم