غزل شمارهٔ 215
Toggle stanza 1من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا
11
من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا
من از کجا غم باران و ناودان ز کجا
22
چرا به عالم اصلی خویش وانروم
دل از کجا و تماشای خاکدان ز کجا
33
چو خر ندارم و خربنده نیستم ای جان
من از کجا غم پالان و کودبان ز کجا
44
هزارساله گذشتی ز عقل و وهم و گمان
تو از کجا و فشارات بدگمان ز کجا
55
تو مرغ چارپری تا بر آسمان پَرّی
تو از کجا و ره بام و نردبان ز کجا
66
کسی تو را و تو کس را به بز نمیگیری
تو از کجا و هیاهای هر شبان ز کجا
77
هزار نعره ز بالای آسمان آمد
تو تن زنی و نجویی که این فغان ز کجا
88
چو آدمی به یکی مار شد برون ز بهشت
میان کژدم و ماران تو را امان ز کجا
99
دلا دلا به سر رشته شو، مَثَل بشنو
که آسمان ز کجایست و ریسمان ز کجا
1010
شراب خام بیار و به پختگان درده
من از کجا غم هر خام قلتبان ز کجا
1111
شرابخانه درآ و در از درون دربند
تو از کجا و بد و نیک مردمان ز کجا
1212
طمع مدار که عمر تو را کران باشد
صفات حقی و حق را حد و کران ز کجا
1313
اجل قفس شکند مرغ را نیازارد
اجل کجا و پر مرغ جاودان ز کجا
1414
خموش باش که گفتی بسی و کس نشنید
که این دهل ز چه بامست و این بیان ز کجا