غزل شمارهٔ 424
شاعر: رومی
Toggle stanza 1دلبری و بیدلی اسرار ماست
11
دلبری و بیدلی اسرار ماست
کار کار ماست چون او یار ماست
22
نوبت کهنه فروشان درگذشت
نوفروشانیم و این بازار ماست
33
نوبهاری کو جهان را نو کند
جان گلزارست اما زار ماست
44
عقل اگر سلطان این اقلیم شد
همچو دزد آویخته بر دار ماست
55
آنک افلاطون و جالینوس ماست
پرفنا و علت و بیمار ماست
66
گاو و ماهی ثری قربان ماست
شیر گردونی به زیر بار ماست
77
هر چه اول زهر بد تریاق شد
هر چه آن غم بد کنون غمخوار ماست
88
دعوی شیری کند هر شیرگیر
شیرگیر و شیر او کفتار ماست
99
ترک خویش و ترک خویشان میکنیم
هر چه خویش ما کنون اغیار ماست
1010
خودپرستی نامبارک حالتیست
کاندر او ایمان ما انکار ماست
1111
هر غزل کان بیمن آید خوش بود
کاین نوا بیفر ز چنگ و تار ماست
1212
شمس تبریزی به نور ذوالجلال
در دو عالم مایه اقرار ماست
زمین