غزل شمارهٔ 2587
Toggle stanza 1ای ساکن جان من آخر به کجا رفتی
11
ای ساکن جان من آخر به کجا رفتی
در خانه نهان گشتی یا سوی هوا رفتی
22
چون عهد دلم دیدی از عهد بگردیدی
چون مرغ بپریدی ای دوست کجا رفتی
33
در روح نظر کردی چون روح سفر کردی
از خلق حذر کردی وز خلق جدا رفتی
44
رفتی تو بدین زودی تو باد صبا بودی
مانندهٔ بوی گل با باد صبا رفتی
55
نی باد صبا بودی نی مرغ هوا بودی
از نور خدا بودی در نور خدا رفتی
66
ای خواجه این خانه چون شمع در این خانه
وز ننگ چنین خانه بر سقف سما رفتی