غزل شمارهٔ 2113
شاعر: رومی
Toggle stanza 1ای تو چو خورشید و شه خاص من
11
ای تو چو خورشید و شه خاص من
کفر من و توبه و اخلاص من
22
رقص کند بر سر چرخ آفتاب
تا تو بگوییش که رقاص من
33
سجده کنان پیش درت نفس کل
کای ز تو جان یافته اشخاص من
44
نفس کل و عقل کل و آن دگر
بحر منی گوهر و غواص من
55
کفر من و گوهر ایمان من
جرم من و واعظ و قصاص من