بخش 94 - وداع کردن طوطی خواجه را و پریدن
How the parrot bade farewell to the merchant and flew away.
شاعر: رومی
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
صنف: مثنوی
انگریزی ترجمہ: نکلسن
صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1یک دو پندش داد طوطی، بینفاق
11
یک دو پندش داد طوطی، بینفاق
بعد از آن گفتش: "سلامٌ، الفِراق!"
The parrot gave him one or two counsels full of (spiritual) savour and after that bade him the farewell of parting.
22
خواجه گفتش: "فی امان الله، برو
مَر مَرا اکنون نمودی راه نو"
The merchant said to her, “Go, God protect thee! Just now thou hast shown to me a new Way.”
33
خواجه با خود گفت کاین پند منست
راه او گیرم که این ره، روشنست
Said the merchant to himself, “This is the counsel for me; I will take her Way, for this Way is shining with light.
44
جان من کمتر ز طوطی کی بوَد؟
جان چنین باید که نیکوپی بود
How should my soul be meaner than the parrot? The soul ought to follow a good track like this.”