غزل شمارهٔ 28
Toggle stanza 1به جانِ خواجه و حقِ قدیم و عهدِ درست
By the Khwaja’s soul, and by ancient right, and by true covenant, That, at the breath of dawn, prayer for thy welfare is my companion.
My tears, that surpass Noah’s deluge, Have not washed the picture of Thy love from the heart’s tablet.
Strike the bargain; purchase this shattered heart, That, despite its shattered state, is worth many an unshattered.
Against Asaf, the tongue of the ant became long in reproach; and, it is lawful: For, the Khwaja lost the seal of Jam; and, sought not.
O heart! of the endless kindness of the Friend hope, sever not: When thou boastest of love, quickly and instantly play thy head.
Be honest and see the sun comes out of thy breath At the outset, the liar was disgraced.
By Thy hand, I became distraught for the mountain and the plain: In pity Thou loosest not my waist-chain.
Hafez! grieve not! and constancy from heart-ravishers seek not: The crime of the garden, what is it, when this grass hath not sprung.
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
لطافت تو چنان در خیال ما بنشست
که تا به حشر نخواهد دل از کمند تو رست
امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 400
چنان به موی تو آشفتهام، به بوی تو مست
که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست
سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 40
وجود عاریتی دل درو نشاید بست
همانکه مرهم جان بود دل به نیش بخست
سعدیمواعظمراثیذکر وفات امیرفخرالدین ابیبکر طاب ثراه
چنین که هست نماند قرار دولت و ملک
که هر شبی را بیاختلاف روزی هست
سعدیمواعظقطعاتشمارهٔ 12
علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد
دریغ سود ندارد چو رفت کار از دست
سعدیمواعظقطعاتشمارهٔ 13
همان زمانکه فلک تیغ بر میان تو بست
گرفت صبح سر آفتاب را به دو دست
صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1779
شکفته شد گل حَمرا و گشت بلبل مست
صَلایِ سرخوشی، ای صوفیانِ باده پرست
حافظغزلیاتغزل شمارهٔ 25