غزل شمارهٔ 108
Toggle stanza 1خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو باد
11
خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو باد
ساحتِ کون و مکان عرصهٔ میدانِ تو باد
O Lord! the ball of the sky in the curve of the polo of thine be: The place of existence and of dwelling the space of the plain of thine be!
22
زلفِ خاتونِ ظفر شیفتهٔ پرچم توست
دیدهٔ فتحِ ابد عاشقِ جولانِ تو باد
The tress of the Lady of Victory is enamored with thy standard-tassel: The eye of eternity without end, the lover of the galloping of thine be!
33
ای که انشاءِ عطارد صفتِ شوکتِ توست
عقل کل چاکرِ طُغراکشِ دیوانِ تو باد
O thou that the writing of Mercury is the description of thy pomp! Reason of all the Toghra-writer of the book of thine be!
44
طِیرهٔ جلوهٔ طوبی قدِ چون سروِ تو شد
غیرتِ خُلدِ بَرین ساحتِ بُستانِ تو باد
Thy cypress-like stature became the shame of the splendor of the Tuba, The envy of lofty paradise, the plain of the hall of thine be.
55
نه به تنها حَیَوانات و نَباتات و جَماد
هر چه در عالمِ امر است به فرمانِ تو باد
Not alone animals and vegetation and things inorganic; Whatever is in the world of order, under the order of thine be.
زمین