غزل شمارهٔ 302
Toggle stanza 1خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال
11
خوش خبر باشی ای نسیمِ شِمال
که به ما میرسد زمانِ وصال
22
قصّةُ الْعِشق لَا اِنْفِصامَ لَها
فُصِمَت ها هُنا لسانَ القال
33
ما لِسَلمی و من بِذی سَلَمٍ
أینَ جِیرانُنا و کَیفَ الْحال
44
عَفَتِ الدارُ بَعدَ عافیةٍ
فَاسألوا حالَها عَنِ الاَطْلال
55
فی جَمالِ الکمالِ نِلتَ مُنی
صَرَّفَ اللهُ عَنکَ عَینَ کمال
66
یا بَریدَ الْحِمی حَماکَ الله
مرحباً مرحباً تَعال تَعال
77
عرصهٔ بزمگاه خالی ماند
از حریفان و جامِ مالامال
88
سایه افکند حالیا شبِ هجر
تا چه بازَند شبرُوانِ خیال
99
تُرکِ ما سویِ کَس نمینِگرد
آه از این کبریا و جاه و جلال
1010
حافظا عشق و صابری تا چند؟
نالهٔ عاشقان خوش است، بِنال
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
در دهانت شک است و آن دو سه خال
گرد لب نقطه هاست بر شک دال
جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 217
ساقیا خیز کز محول حال
روز عشرت نهاد روبه زوال
جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 301
ضعیفی که با قوی دلاوری کند، یار دشمن است در هلاک خویش.
سایه پرورده را چه طاقت آن
سعدیگلستانباب هشتم در آداب صحبتحکمت شمارهٔ 45
حبذا صفهٔ سرای کمال
خوشتر از روی دلبران به جمال
عراقیدیوان اشعارقصایدقصیدهٔ شمارهٔ 13 - ایضاله
حبذا صفهٔ بهشت مثال
برترین آسمانش صف نعال
عراقیدیوان اشعارقصایدقصیدهٔ شمارهٔ 14 - وصف کعبهٔ معظم
مرحبا ساقی خجسته جمال
از جمالت دو کون مالامال
نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 399