غزل شمارهٔ 224
Toggle stanza 1نام خود را تا به رسوایی علم داریم ما
11
نام خود را تا به رسوایی علم داریم ما
از ملامتکی به دل یک ذره غم داریم ما
22
از قناعت بود ما را دستگاه همتی
چون هما در ظل بال خودکرم داریم ما
33
بر امید آنکه یابیم از دهان او نشان
روی خود را جانب ملک عدم داریم ما
44
در حرم،گه شیخ وگاهی راهب بتخانهایم
هرکجا باشیم بیدل یک صنم داریم ما
زمین